De musici stemmen voortdurend op elkaar af en nemen samen muzikale beslissingen over frasering, timing en klank. Zo wordt het maken van muziek hoorbaar en zichtbaar. Het publiek zit midden in de muziek.
En dat zat het! Wat een ervaring. Het paviljoen leek hiervoor gemaakt. Die eerste klanken waren overrompelend: Mozart’s divertimento vulde de ruimte en omspoelde het publiek.
De tentoonstelling in het Paviljoen, met meeslepende landschappen, paste perfect bij het tweede concertstuk. Het intermezzo no. 8 van Schreker was bijna filmmuziek bij met name één van de schilderijen. Dat met de majestueuze watervallen.
Veel plezier en energie
Celliste Suzanne van Lier was desgevraagd, enthousiast over het Paviljoen: “Wat een prachtige ruimte, en dat licht ook.” De akoestiek bleef daarin wat achter.
Ze ervaart het spelen op deze manier als zeer uitdagend: “Daardoor geeft het veel energie. Het is zo leuk. In oktober geven we weer een concert!”
Oprichter, samen met concertmeester Hans Erblich, Nicole de Wit omschrijft de toekomstplannen van het ensemble: “We bouwen aan een toekomst waarin we ons publiek willen verrassen met innovatieve concertvormen en onverwachte combinaties.”
Gezien het staande applaus aan het eind van het concert, de serenade voor strijkers van Tchaikovsky besloot het optreden, is het ensemble vast weer meer dan welkom in oktober.
085-0640737