Een wandeling die achteraf extra bijzonder werd
De gezamenlijke deelname aan de EpilepsieLoop kreeg na het overlijden van Esmée een bijzondere betekenis. Het oorspronkelijke plan was dat Esmée de tien kilometer samen met haar moeder zou wandelen. Ronald zou zelf gaan hardlopen. Toen zijn vrouw een longontsteking kreeg en niet mee kon lopen, besloot Ronald de wandeltocht samen met zijn dochter te doen.
Dat bleek een dag te worden waar hij nu met veel gevoel op terugkijkt. „We hebben echt heel lekker gelopen. We hadden hetzelfde tempo en hebben heel veel gekletst.” Tijdens die wandeling ontstond ook het idee om samen verder te trainen. De Nijmeegse 4Daagse lonkte als mogelijk volgend avontuur.
Dat plan kon uiteindelijk niet meer worden uitgevoerd. In januari overleed Esmée onverwacht. Daardoor staat Ronald dinsdag zonder haar aan de start. Tegelijkertijd voelt dat voor hem niet helemaal zo. „Als je er nu over praat, krijg ik het ook een beetje moeilijk”, vertelt hij. „Tijdens het lopen zie je zoveel positieve mensen. Het zal een lach en een traan worden. Je ziet die afbeelding en dan loopt ze toch gewoon mee. In gedachten.”
‘Je staat gewoon altijd aan’
Vanaf haar veertiende maakte epilepsie deel uit van het dagelijks leven van Esmée. Aanvallen konden onverwacht komen en brachten risico's met zich mee. Daarmee leefde niet alleen zijzelf. Esmée woonde samen met haar grote liefde Levi en haar zoon Noud. Haar ouders en Levi deden er volgens Ronald alles aan om haar, ondanks haar epilepsie, een zo normaal mogelijk leven te laten leiden. Maar de zorgen waren er altijd. „Je bent vierentwintig uur per dag met haar bezig”, vertelt Ronald. „Je staat gewoon aan.”
Hij herinnert zich verschillende momenten waarop Esmée door een aanval ten val kwam, onder meer in de badkamer. Juist doordat een aanval onverwacht kan komen, is er voor de mensen om iemand met epilepsie heen voortdurend een vorm van alertheid. „Er komt een heleboel bij kijken waarvan heel veel mensen eigenlijk niet weten wat het betekent”, zegt Ronald. „Niet alleen voor degene die epilepsie heeft, maar ook voor de familie en de mensen eromheen.” Volgens hem wordt die impact nog vaak onderschat.
Voor Ronald, zijn vrouw, Levi en de andere mensen rondom Esmée betekende het vooral dat zij er steeds voor haar probeerden te zijn. Niet om haar leven door haar ziekte te laten bepalen, maar juist om haar zoveel mogelijk haar eigen leven te laten leiden.
Team Esmée groeit
Na het overlijden van Esmée besloot de familie haar naam te verbinden aan een groter initiatief. Onder de naam Team Esmée wordt geld ingezameld voor onderzoek naar epilepsie. Op 10 oktober doet het team mee aan de landelijke EpilepsieLoop. Inmiddels hebben zich volgens Ronald ongeveer dertig mensen aangesloten om te wandelen of hard te lopen. De actie heeft veel steun gekregen. De teller staat inmiddels op ruim 7000 euro en daarmee is het oorspronkelijke streefbedrag al gepasseerd.
Voor Ronald is het belangrijk dat onderzoek naar epilepsie doorgaat. „Er is gewoon heel veel geld nodig om verder onderzoek te kunnen doen.”
Ook ervaringen uit het ziekteverloop van Esmée zijn gedeeld met betrokken behandelaars en specialisten. De familie hoopt dat de kennis die tijdens haar leven is opgedaan mogelijk kan bijdragen aan verder onderzoek.
Ronald hoopt dat zijn deelname aan de 4Daagse opnieuw aandacht oplevert voor Team Esmée en voor de gevolgen die epilepsie kan hebben.
Met een lach en een traan
De komende vier dagen draait het voor Ronald niet alleen om de kilometers. Hij loopt samen met een groep ervaren wandelaars en wil onderweg ook ruimte houden voor plezier. „We lopen lekker, doen een terrasje aan en maken ook een beetje lol.” Maar hij weet ook dat het verdriet dichtbij zal zijn.
Bij de verblijfplaats van de groep komt iedere dag een speciaal spandoek voor Esmée te staan. Vooral vrijdag, wanneer de wandelaars samen richting de finish lopen, verwacht Ronald een emotioneel moment. „Die vrijdag wordt wel een heel bijzonder moment.” De herinnering aan zijn dochter zal tijdens de hele tocht aanwezig zijn. Op zijn kleding, bij het spandoek en vooral in zijn gedachten.
Het past bij hoe Ronald over de komende dagen praat. Er zal verdriet zijn, maar ook plezier. Er zullen tranen zijn, maar ook nieuwe herinneringen worden gemaakt.
Dinsdagmorgen begint hij rond half zes aan de eerste veertig kilometer. Daarna volgen nog drie wandeldagen. Vrijdag wacht, als alles goed gaat, de Via Gladiola. Het 4Daagsekruisje zal daar voor Ronald ongetwijfeld bijzonder zijn. Maar deze tocht gaat voor hem over veel meer dan alleen de finish. Vier dagen lang loopt hij voor Esmée.
En in zijn gedachten loopt zij met hem mee.
085-0640737