Regio Nieuws Flevoland

Celeste (11) voltooit Nijmeegse Vierdaagse: ‘Ze heeft geen moment geklaagd’

Celeste uit Zeewolde heeft op elfjarige leeftijd de Nijmeegse Vierdaagse uitgelopen. Zij wandelde vier dagen achter elkaar de route van 30 kilometer, samen met haar moeder Anita. Haar vader Jos liep dagelijks 40 kilometer. Op de delen waar de routes weer bij elkaar kwamen, liep het gezin gezamenlijk verder. Na ruim 127 kilometer bereikte Celeste vrijdag de finish en ontving zij haar eerste Vierdaagsekruisje. Celeste wordt in november twaalf jaar. Daarmee behoorde zij tijdens de 108e Nijmeegse Vierdaagse tot de jongste groep deelnemers. Bij de Vierdaagse telt niet de leeftijd op de dag van de start, maar het geboortejaar. Kinderen die in 2026 twaalf jaar worden, mogen officieel deelnemen. Voor meisjes en jongens uit de geboortejaren 2011 tot en met 2014 is 30 kilometer de verplichte afstand. Celeste mocht daardoor al op haar elfde aan de tocht beginnen.

De 108e Vierdaagse vond plaats van dinsdag 21 tot en met vrijdag 24 juli 2026. In totaal haalden 42.137 deelnemers uit 77 landen de eindstreep. Tussen die tienduizenden wandelaars liep ook de jonge Zeewoldense haar eerste volledige Vierdaagse.

Celeste over de finish samen met Anita en Jos op de via Gladiola
Eigen foto

Het plan om deel te nemen kwam van Celeste zelf. Haar vader en moeder hadden al ervaring met de wandeltocht. Vader Jos liep de Vierdaagse dit jaar voor de twaalfde keer. Moeder Anita had eerder twee keer de 40 kilometer voltooid. Ditmaal koos zij ervoor om Celeste op de 30 kilometer te begeleiden.

De voorbereiding bestond uit verschillende wandelingen met het gezin. Een van de langere trainingen ging vanuit Zeewolde naar Hans & Grietje en weer terug. Dat was ongeveer 22 kilometer. De eerste lange training kostte Celeste nog veel energie. Bij een volgende wandeling merkte zij al dat het lopen gemakkelijker ging.
De voorbereiding bleek voldoende. Celeste hield de vier dagen goed vol en kreeg pas op de laatste dag een kleine blaar.

Toch waren niet alle kilometers eenvoudig. Vooral de route op de derde dag, in het gebied rond de Zevenheuvelen, was zwaar. Na een splitsing volgde volgens haar een lange en steile klim die enkele kilometers doorging.

Ook het publiek langs de route maakte indruk. Celeste vond de drukte soms chaotisch. Vooral kinderen die vlak naast haar met fluitjes lawaai maakten, waren niet altijd prettig. Tegelijk hielp het publiek haar juist op de laatste dag vooruit. Langs de route en tijdens de intocht stonden veel mensen om de wandelaars aan te moedigen.

Laatste kilometers samen

Het gezin had vooraf een duidelijk doel afgesproken. Jos liep dagelijks de 40 kilometer, terwijl Celeste en Anita de route van 30 kilometer volgden. Op het punt waar de routes weer samenkwamen, wachtten zij op elkaar. Daardoor konden zij iedere dag ongeveer de laatste tien kilometer met zijn drieën lopen.

De eerste drie dagen moest Jos wachten tot Celeste en Anita bij hem waren. Op de vierde dag waren de rollen omgedraaid. Moeder en dochter hadden zo stevig doorgelopen dat zij op Jos moesten wachten. Volgens Anita liep Celeste juist op de slotdag het sterkst. Bij de finish stonden familieleden en een vriendin uit haar hockeyteam klaar. De laatste kilometers over de Via Gladiola en het ophalen van het Vierdaagsekruisje maakten veel indruk op Celeste.

Ook het uitzicht tijdens de route bij de Zevenheuvelen bleef haar bij.
Hoewel de afstand officieel 30 kilometer per dag heet, kwam het totale aantal gelopen kilometers hoger uit. Volgens de berekening van het gezin liep Celeste in vier dagen 127,2 kilometer. Dat was 7,2 kilometer meer dan de gebruikelijke optelsom van vier keer 30 kilometer. Celeste zag die extra afstand vooral als bonuskilometers.

‘Geen moment geklaagd’

Voor Anita en Jos was vooral het doorzettingsvermogen van hun dochter bijzonder. Celeste kende op de tweede en derde dag enkele zware momenten, maar zij sprak volgens haar moeder geen enkele keer over stoppen.

“Ze heeft geen moment geklaagd”, vertelde Anita na afloop. “Ze heeft nooit gezegd dat ze overwoog om te stoppen. Ze bleef gewoon doorgaan.” Ook het vroege opstaan leverde geen grote problemen op. Celeste stond iedere ochtend zonder mopperen op en begon opnieuw aan een lange wandeldag.

Anita verwacht zelf niet opnieuw als gewone deelnemer aan de Vierdaagse te beginnen. Zij krijgt tijdens het lopen steeds last van een knieblessure en wil daarom voor haar gezondheid kiezen. Wel ziet zij in Celeste een opvolger. “Ik draag het stokje graag aan haar over.”

Voor vader Jos blijft vooral de sfeer een belangrijke reden om terug te keren. Hij omschrijft de Vierdaagse als een tocht waarin deelnemers elkaar helpen. “Je kunt zelfs alleen gaan lopen, maar je loopt nooit alleen”, is zijn ervaring. Het publiek, de andere wandelaars en de gezamenlijke laatste kilometers maakten de deelname voor het gezin bijzonder.

Zeewoldense deelname krijgt jong vervolg

Of Celeste in 2027 opnieuw aan de start staat, weet zij nog niet. Na vier lange dagen wil zij eerst rust nemen. Haar eerste kruisje is in ieder geval binnen en die prestatie kan haar niet meer worden afgenomen.

De deelname van Celeste vormt een jong vervolg op de Zeewoldense betrokkenheid bij de Nijmeegse Vierdaagse. Ook verschillende andere inwoners uit Zeewolde liepen dit jaar mee. Onder anderen Mannes Schoppink en Ronald Stokkentreef bereikten de finish. De Blue Seals begeleidden bovendien de laatste kilometers van de intocht met muziek.