Herinneringen tijdens laatste dag Open Haven: ‘Een plek waar je altijd welkom bent’

Het was zaterdag gezellig en druk in de Open Haven. Velen maakten van de uitnodiging gebruik om het gebouw nog eens in oude staat te bekijken. Begin volgend jaar start de make-over en zijn de vele gebruikers van het gebouw in afwachting van de verbouwde Open Haven aangewezen op andere locaties zoals de Levant.

Yvonne Strating coordineerde deze bijzondere middag.” We organiseren vanuit de Kerkenraad van de PGZ altijd een oudejaarsbijeenkomst. Omdat dit een speciale keer is, hebben we er ook iets speciaals van gemaakt. “

En speciaal was het. Lydia Zwart poppenspeelde in de Kerkzaal van de PKN terwijl haar vader trots toekeek. Hij, zijnde Boudewijn Zwart, dorpsbeiaardier, bracht zijn huiscarillon mee voor klokkend carillonspel. In de Kapel lagen vele foto’s die tot veel gespreksstof leidde. “ Wie is dat ook alweer?” “ Oh ja, dat was in de coronatijd.” Ook bij de foto van de gevel met de banner ‘ Houd moed, heb lief’ kwamen herinneringen boven. “ Ja, dat was het leidende thema toen.”

In de ruimte ernaast stond men ernstig te studeren op de tekeningen van de toekomstige Open Haven. In de grote centrale hall leek het wel een reünie. Oud gemeenteleden en een oud-predikanten waren ook op de uitnodiging ingegaan!

Hier was ook de ruimte voor een ernstig woord. Henk Meyer, koster van her eerste uur, riep de pioniersgeest van de gemeente in herinnering: “ Niet blijven hangen in het verleden, de schouders eronder.” Hij wees op het feit, dat de gemeente 40 jaar in de Open Haven heeft gekerkt en wees erop dat 40 jaar in de bijbel een bijzondere periode is. Een periode die leidt tot verandering. “ Laten we dat voor ogen houden. Dan komt alles goed.”

Terugblik

Kerkcentrum Open Haven, het gebouw, waar iedereen , van welke gezindte of club dan ook kwam. Immers …het huisveste parochie en protestantse gemeente, maar ook de bridgeclub, de kanarieclub bij wedstrijden, de muziekkorpsen en de klaverjasvereniging. “ Het hele dorp loopt door de Open Haven, “ stelde eens een scribent van de lokale krant.

In 1985 gebouwd aan een plein, dat vooral ‘uit zand en riet’ bestond. Daardoor kwam de vorm prachtig uit: een boei op het land geplaatst. Het Kerkcentrum is een ontwerp van de architecten Knoop en Nieuwveld en is voorzien van een toren, die door de open houten structuur als zeer bijzonder wordt beschouwd valt te lezen in het rapport ‘ Zeewolde Zien’. Ook bijzonder is het Carillon, door Boudewijn Zwart gewaardeerd als een ‘elegant kamerorkest’.

Het multifunctionele gebouw werd aanvankelijk door 3 kerkgenootschappen gebruikt. Nu kerken er nog twee geloofsgemeentes en zijn de onderhoudskosten op den duur niet meer op te brengen. Het verkopen en daarna weer huren van de ruimtes bleek de oplossing.

Huren in een gebouw, dat doordeweeks Maatschappelijk Centrum Zeewolde zal zijn. Een gebouw, dat wellicht ’t Trefpunt gaat heten. Althans die naam circuleert. Den exploitatie aar is wellicht nog wat aan te doen: de naamgeving ‘Open Haven’ moet maar gauw genomineerd worden als Zeewoldens immateriële erfgoed!

Verslag: Truus Visser

Video:
Interviews: McKayla Resosemito
Beelden en montage: Johan de Ruyter