Marije loopt de Alpe d’Huzes voor haar vader Rob: ‘Dan ga ik aan papa laten zien dat ik dit kan’

Marije van der Kort loopt dit jaar de Alpe d’Huez ter nagedachtenis aan haar vader Rob, die vorig jaar overleed aan de gevolgen van kanker. Samen met haar vriend Luca maakt zij deel uit van Team Zeewolde tijdens Alpe d’HuZes, waar deelnemers geld ophalen voor kankeronderzoek en voor mensen die met de ziekte te maken krijgen.

Voor Marije is de deelname meer dan een sportieve uitdaging. De berg is voor haar nauw verbonden met haar vader. Rob van der Kort was jarenlang betrokken bij Lokale Omroep Zeewolde en reisde in die rol meerdere keren mee naar Frankrijk. Daar deed de omroep verslag van Zeewoldense deelnemers aan de actie op de Alpe d’Huez.

“Mijn vader heeft hier heel lang met jullie gezeten,” vertelt Marije in gesprek met LOZ. Ze had graag eerder samen met hem naar Frankrijk willen gaan, maar dat kwam er niet van. “Toen dacht ik: dan ga ik nu, want nu is hij er niet meer. Maar nu is hij wel een soort van bij me, omdat hij er altijd was voor mijn gevoel.”

 Dat maakt haar aanwezigheid op de berg bijzonder en emotioneel. Op dezelfde plek werden eerder ook interviews met haar vader opgenomen. “Dat voelt voor mij heel gek. Emotioneel wel een beetje. Er komen nog geen tranen, maar misschien komen die later nog wel. Maar ja, ik vind het heel mooi.” Volgens Marije was haar vader graag op de Alpe d’Huez. “Ik weet dat papa altijd heel blij was om hier naartoe te gaan. Die was echt op zijn plek hier. Ik denk dat ik zijn blijdschap een beetje meeneem.”

De beklimming is voor Marije ook een manier om haar vader iets te laten zien. Ze had graag gewild dat hij boven bij de finish had kunnen staan. “Ik had heel graag gewild dat, als ik bovenaan kwam, papa hier stond. Dat ik hem een knuffel kon geven, een kus en alles.” Toch voelt dit voor haar als het juiste moment om de berg op te gaan. “Misschien moest het zo zijn. Dat is echt wel zeker voor mij een motivatie geweest. Nu gaan we het doen en dan ga ik aan papa laten zien dat ik dit wel kan.”

Tijdens de tocht draagt Marije haar vader letterlijk een stukje met zich mee. Ze neemt een mini-urn mee met daarin een beetje as van haar vader. “Hij gaat met mij mee de weg op. Dus hij is niet helemaal erbij, maar wel een klein stukje.”

Boven op de berg hoopt ze vooral dat haar vader trots is. “Dan hoop ik dat hij denkt: meid, je hebt het geflikt.”

Bij de finish wil Marije samen met de anderen stilstaan bij haar vader. Dat gebeurt met een drankje dat voor Rob een speciale betekenis had: een Nobeltje van Ameland. “Ik vond het eigenlijk een heel mooi idee om als we hier aankomen met z’n allen te proosten op papa.”

Bezoek Marije haar actie pagina HIER